Category Archives: my music

reality strikes again και με κάνει να θέλω να κλαίω!!

(αυτό το έγραψα πρίν απο καιρό αλλά σήμερα μου φαίνεται ότι κολλάει. οπότε το βγάζω και δημόσια. αφορά την στιγμή που έψαχνα να αντικαταστήσω τον σταθμό που μιλούσα πρίν. αυτός που με απογοήτευσε τόσο. αφορά και τις εκλογές και πρέπει κάποια στιγμή να βγεί. γιατί τελικά δεν είναι μόνο το θέμα αυοτύ του παραγωγού αλλά όλων των δημοσιογράφων τον τελευταίο καιρό…) 

έχω καιρό να γράψω γιατί χρειάστηκε ο χρόνος μου αλλού (όπως πάντα).

σήμερα ξύπνησα με το να βλέπω το ένα μετά το άλλο δείγμα το πώς το σύστημα έχει πετύχει να μας ελέγχει σε τόσο ανθρώπινους κλάδους.

τί μουσική ακούμε; τί πρότυπα έχουμε;

ο εκφωνητής του ραδιόφωνου ήθελε να κατέβει στις προεδρικές. και ξέρετε τί έκανε; έβαζε ζητήματα όπως ανεργία, έλειψη επικοινωνίας μεταξύ των ανθρωπων στο “πρόγραμμά” του! γίατι αυτά τα ζητήματα να μπαίνουν έτσι με το “θα κατέβω εγώ για πρόεδρος, χαχα” αλλά κανένας δεν το βάζει σαν κριτική στους “επισημους” κομματικους υποψηφίους οι οποίοι τελικά και θα βγούν;

γιατι κανένας δεν φωνάζει για την ανεργία; και είμαι σίγουρη ότι αν γινόταν μια πορεία για περισσότερες θέσεις εργασίας ή ενάντια στην άυξηση του ορίου αφυπηρέτησης ο συγκεκριμένος εκφωνητής αλλά και όλη η παρέα του όχι μόνο δεν θα ερχόταν αλλά θα σαμπόταραν την πορεία με συνθήματα ότι “ε και τι να μας πούν και δεν αλλάζουν τα πράγματα..” αλλά τα θέλουμε να αλλάξουν γιατί λοιπόν να λέμε μόνο ότι “αν ήμουν εγώ πρόεδρος” και να μην ζητάμε απο τον κάθε πρόεδρο να κάνει κάτι που τελικά το θέλουν πολλοί κι όχι μόνο εγώ που ειμαι ξωτικό!

Advertisements

real radio και πάλι είμαι εκτός πραγματικότητας

Τελικά elf ή εξωγήινη, δεν ξέρω μπορεί να ειναι και το ίδιο. Πάντα είχα μια ιδέα ότι το ραδιόφωνο είναι το μόνο μέσο επικοινωνίας που μπορεί να γίνει και διαδραστικό, αν ο παραγωγός το θέλει. Παίρνεις τηλέφωνο, ζητάς τραγουδάκι ή ότι άλλο θέλεις. έτσι θέλουν να το κάνουν και στα κυπριακά ραδιοφωνα.

απο παιδάκι ποτέ δεν το έκανα. μου φαινόταν ηλίθιο να πάρω τηλ για να ζητήσω τραγούδι ή να κάνω αφιέρωση. θά ήθελα απλά να πώ καταπληκτικό τραγούδι ή κάτι αλλά πάλι δεν με γέμιζε κανένας σταθμός.

όταν μεγάλωσα έγινα φανατική ενός και μόνο σταθμού. rock 105,5 στην θεσσαλονίκη. μπορει να είναι λίγο αντιδραστικός σταθμός, όσον αφορά την πολιτική τοποθέτηση στα τεκτενόμενα της θεσσαλονίκης αλλά έχει καταπληκτικούς παραγωγούς και ωραία μουσική.

μετά βρέθηκα στην κύπρο. και δεν μπορούσα με τίποτα να βρώ ένα σταθμό που να μην παίζει λαικά, ποπάκια κι άλλα τέτοια που δεν μπορώ να τα ακούω με τίποτα. έτσι βρίκα μετά απο πολύ καιρό τον energy 107,6, τον οποίο το ραδιόφωνό μου πιάνει μόνο όταν του αρέσει. άκουγα κι εγώ και είχαν γέλοιο τα παιδιά. έστειλα και μια φορά για έναν διαγωνισμό, (φυσικά δεν κέρδισα τίποτα μόνο έχασα τα λεφτά μου) και μετά μου απάντησαν! τί ωραία διαδραστικότητα! νόμιζα πως μπορουσα να μοιραστώ την στιγμή του ξυπνήματός μου, αυτά που σκεφτόμουν όσο άκουγα τα τραγούδια και να έχω παρέα ακόύγωντας τον σταθμό! τί ουτοπία, τί αφέλεια.

προσπάθησα να ακούσω τον σταθμό καθημερινά, να μου αρέσει που ξυπνάω με ωραία μουσική και καλούς παραγωγούς. άλλη μια αφέλεια! τις καθημερινές λένε τα ζώδια, τις σχέσεις, με παράτησε δεν με παράτησε και τί κρίμα, αυτό γινεται γιατι έχουν μια γυναίκα παραγωγό ενώ όταν είναι μόνο άντρες λένε μαλακιούλες που τα ακούς με ευχαρίστηση, κοροιδεύουν ο ένας τον άλλο, μιλούν για την “επικαιρότητα” ή την ιστορία της μουσικής. αλλά οι γυναίκες με τα ζώδια, τις σχέσεις κτλ. και δεν έχει καθόλου γέλιο.

σε τί κοινωνία ζούμε; οι γυναίκες να υποβιβάζουν τόσο τον εαυτό τους που να μην γίνονται έτσι λίγο αστείες αλλά να γίνονται στερεοτυπικές απο μόνες τους και μετά να λένε γίατι υπάρχουν τα στερεότυπα και μου φέρονται έτσι! (η συνέχεια σε άλλο ποστ)

και ακόμη μια αφέλεια: βρίσκω επιτέλους την εκπομπή εκείνη που μου είχε αρέσει στην αρχή. και μέσα στον ενθουσιασμό μου στέλνω μήνυμα ότι θα ήθελα πολύ να τους ακούω και καθημερινά. και μέσα στην (πανάκριβη) συνομιλία μας τους λέω για ποιά εκπομπή μιλάω ότι δεν μου αρέσει και τέλος η συνομηλία. και πάει η επαφή και πάει η διαδραστικότητα. μάλλον τους προσέβαλα. γιατί μάλλον παίζει να είναι γυναίκα του άλλου…

και μου τελειώνουν και τα λεφτά στο κινητό γιατί η διαδραστικότητα και η επαφή είναι εμπόριο. ποιος ξέρει πόσα λεφτά βγάζουν απο την διαδραστικότητα η οποία κοστίζει 60 λεπτά το μήνυμα! και σε προκαλούν να απαντήσεις. αχ βαχ κράχ.

γιατί να είναι έτσι ο κόσμος; κι εγώ τελικά η εκτός πραγματικότητας μερικές φορές γιατι δεν τα πιάνω να μην με πιάνουν κορόιδο; και γιατι να μην είναι όλοι φιλικοί και χαρούμενοι; πόσο ακόμη θα ζούμε σε αυτό το σύστημα;

σμρφ…

stay….by lisa loeb

ακούω αυτο το τραγούδι όταν δεν είμαι καλά, όταν είμαι καλά, όταν φεύγεις, όταν φεύγω, όταν ξεφεύγω….ούτε που ήξερα από ποιόν είναι…στο reality bites την ταινία εκεί είναι. και είναι ένα απο τα soundtrack της ζωής μου…ίσως επειδή συνέχεια φεύγω…

you say i only hear what i want to.
you say i talk so all the time so.

and i thought what i felt was simple,
and i thought that i don’t belong,
and now that i am leaving,
now i know that i did something wrong ’cause i missed you.
yeah, i missed you.

and you say i only hear what i want to:
i don’t listen hard,
i don’t pay attention to the distance that you’re running
or to anyone, anywhere,
i don’t understand if you really care,
i’m only hearing negative: no, no, no.

so i turned the radio on, i turned the radio up,
and this woman was singing my song:
the lover’s in love, and the other’s run away,
the lover is crying ’cause the other won’t stay.

some of us hover when we weep for the other who was
dying since the day they were born.
well, this is not that:
i think that i’m throwing, but i’m thrown.

and i thought I’d live forever, but now i’m not so sure.

you try to tell me that i’m clever,
but that won’t take me anyhow, or anywhere with you.

you said that i was naive,
and i thought that i was strong.
i thought, “hey, i can leave, i can leave.”
but now i know that i was wrong, ’cause i missed you.

you said, “i caught you ’cause i want you and one day i’ll let you go.”
“you try to give away a keeper, or keep me ’cause you know you’re just scared to lose.
and you say, “stay.”

you say i only hear what i want to.

dream theater against the system?…

εδώ και πολύ καιρό αναρωτιέμαι τι στάση κρατάν στα γεγονότα. ένα αμερικάνικο συγκρότημα που για διάφορους λόγους μου είναι αγαπητό. με πολλά τραγούδια που ακούγωντάς τα τα “μεταφράζω” ή “διαβάζω” σύμφωνα με τον τρόπο που εγώ σκέφτομαι (όπως κάνουμε με όλα τα τραγούδια δεν είναι; και τα ερεθίσματα γενικά). Απλά σήμερα άκουγα με περισσότερη προσοχή το six degrees of inner turbulence. καταπληκτικό! το τραγούδι the great debate έχω την εντύπωση πως είναι όλο μια ερώτηση. ή μάλλον πολλά ερωτηματικά αναφορικά με το πώς λειτουργεί η κοινωνία! ξεκινάει λοιπόν και βάζει διάφορα αποσπάσματα απο ειδήσεις, δημοσκοπήσεις κτλ για το θέμα, νομίζω, της κλωνοποίησης ή της παραγωγής οργάνων κάτι τέτοιο.. (αυτό δυστυχώς δεν το έχει στα lyrics…). όμως με τους στοίχους βγάζει νόημα. σου λέει η κοινωνία σου παρακμάζει. συζητάμε για να φτιάξουμε ζωή η οποία μπορεί να σε βοηθήσει για να γίνεις καλά κτλ αλλά την ίδια στιγμή κάνουμε πόλεμο και ζούμε στις ψευδαισθήσεις της δεξιάς!! χαρακτηριστικό νομίζω το are you justified in taking life to save life. λέει ότι καλιεργούμε την ζωή την ανθρώπινη ζωή για να καταστρέφουμε… μπορει να ειναι και λίγο μηδενιστικό τελικά τώρα που το σκέφτομαι… αλλά σε βάζει σε σκέψεις…
να και οι στοίχοι:
the great debate:
What if someone said
Promise lies ahead
Hopes are high in certain scientific circles
Life won’t have to end
You could walk again

What if someone said
Problems lie ahead
They’ve uncovered something highly controversial
The right to life is strong
Can’t you see it’s wrong

Human kind has reached a turning point
Poised for conflict at ground zero
Ready for war
Do we look to our unearthly guide
Ot to white coat heroes
Searching for a cure

Turn to the light
Don’t be frightened of the shadows it creates
Turn to the light
Turning away would be a terrible mistake

Lyrics
Anarchistic moral vision
Industries of death
Facing violent opposition
Unmolested breaths

Ethic inquisitions breed
Antagonistic views
Right wing sound bite premonitions
In a labyrinth of rules

Are you justified
Are you justified
Are you justified
Justified in taking
Life to save life
Life to save life
Taking life to save life

This embryonic clay
Wrapped in fierce debate
Would be thrown away
Or otherwise discarded

Some of us believe
It may hold the key
To treatment of disease
And secrets highly guarded

Are you justified
Are you justified
Are you justified
Justified in taking
Life to save life
Life to save life
Life to save life

Human kind has reached a turning point
Poised for conflict at ground zero
Ready for war
Do we look to our unearthly guide
Or to white coat heroes
Searching for a cure

Turn to the light
Don’t be frightened of the shadows it creates
Turn to the light
Turning away would be a terrible mistake

We’re reaching
But have we gone too far

Harvesting existence
Only to destroy
Carelessly together
We are sliding

Miracle potential
Sanctity of life
Faced against each other
We’re divided

Should we push the boundaries
Or should we condemn
Moral guilt and silence
Have collided

Turn to the light
We defy our own morality these days
Turn to the light
Pay attention to the questions we have raised