Category Archives: περπατώ περπατώ στην Λευκωσία

το Αγρινό

Έχει πολύ καιρό που ήθελα να γράψω αυτή την ιστορία και τώρα που έχω χρόνο είπα να το κάνω.

Πολλές φορές κατεβαίνω με τα πόδια στο κέντρο της Λευκωσίας. Και αυτό που μου αρέσει να κάνω έιναι να περνώ μέσα απο το “Πάρκο της Ειρήνης”. Επειδή όμως κανείς δεν το ξέρει ώς τέτοιο εξηγώ ότι είναι το πάρκο ανάμεσα στο νοσοκομείο και την βουλή, το οποίο πέρνει ζωή μόνο τις κυριακές που πηγαίνουν οι μετανάστες και οι πρόσφυγες και απολαμβάνουν…μάλλον σε αυτό το θέμα θα επανέλθω όμως μια άλλη φορά.

Στο πάρκο είχα ένα φίλο. Κάθε φορά που περνούσα πήγαινα να τον δώ και κάθε φορά του μιλούσα για αρκετή ώρα. (ίσως και για αυτό να έκανα τόση ώρα να κατέβω στο γραφείο). Αυτός δεν μιλούσε. Μερικές φορές με κοιτούσε και ήμουν σίγουρη ότι με καταλάβαινε. Δεν μου είχε πει το όνομά του, ούτε κι εγώ του έδωσα κανένα. Προσπαθούσα να καταλάβω απο τα χαρακτηριστικά του τι να ήταν.

Είχε κομμένα αφτια και κέρατα απο ότι φανταζόμουν και κομμένη ουρά ή μπορεί και να μην είχε καθόλου ουρά απο την αρχή; δεν ξέρω. Πάντως όταν τον γνώρισα εγώ δεν είχε. Ήταν πολύ βρώμικος και παρατημένος… κάποιος του πήγαινε φαί αλλά πολλές φορές δεν το έτρωγε και σάπιζε.

Ζούσε μέσα σε ένα κλουβί.

Μετά απο αρκετό καιρό κατάλαβα τί ήταν.. ή μάλλον το είδα γραμμένο σε μια μικρή ταμπελίτσα κοντά στην πόρτα του “κυπριακο αγρινό”! αυτό που δεν το τρώς αλλά δεν το βλέπεις και υπάρχει σε όλα τα επίσημα έγγραφα!(περίπου) δεν έμιαζε καθόλου με τις φωτογραφίες… ζούσε όμως.

Στην αρχή σκέφτηκα ότι αφού ειναι προστατευμένο είδος χρειάζεται κάτι να κάνω για αυτόν. σκέφτηκα να βάλω μια σελίδα για να μαζεύουμε υπογραφές για να απελευθερωθεί. να γράψω άρθρα για να πώ και στον υπόλοιπο κόσμο ότι υπάρχει, είναι ζωντανό και πρέπει να το φροντίσει κάποιος!

Όμως δεν πρόλαβα…

ο φίλος μου πέθανε…ή καλύτερα δολοφονήθηκε. ποιός ξέρει σε ποια ταβέρνα έγινε παράνομο μεζεδάκι….στην θέση του μπήκαν κάποια παγώνια. μπορεί κι αυτά να έχουν την ίδια τύχη στο μέλλον.

Τσατίστικα με όλους αυτούς τους δήθεν ευαισθητοποιημένους διανοούμενους που φτιάχνουν “φίλους του αγρινού” και άλλες τέτοιες οργανώσεις φαντάσματα…κι όταν το πρόβλημα είναι μπροστά στα μάτια τους τα κλείνουν και ευτυχισμένοι πηγαίνουν στα gala που άλλοι παρόμοιοι πίνουν τα κοκτέιλ τους στο όνομα των δικαιωμάτων….

γρρρρρ….

Advertisements