reality strikes again και με κάνει να θέλω να κλαίω!!

(αυτό το έγραψα πρίν απο καιρό αλλά σήμερα μου φαίνεται ότι κολλάει. οπότε το βγάζω και δημόσια. αφορά την στιγμή που έψαχνα να αντικαταστήσω τον σταθμό που μιλούσα πρίν. αυτός που με απογοήτευσε τόσο. αφορά και τις εκλογές και πρέπει κάποια στιγμή να βγεί. γιατί τελικά δεν είναι μόνο το θέμα αυοτύ του παραγωγού αλλά όλων των δημοσιογράφων τον τελευταίο καιρό…) 

έχω καιρό να γράψω γιατί χρειάστηκε ο χρόνος μου αλλού (όπως πάντα).

σήμερα ξύπνησα με το να βλέπω το ένα μετά το άλλο δείγμα το πώς το σύστημα έχει πετύχει να μας ελέγχει σε τόσο ανθρώπινους κλάδους.

τί μουσική ακούμε; τί πρότυπα έχουμε;

ο εκφωνητής του ραδιόφωνου ήθελε να κατέβει στις προεδρικές. και ξέρετε τί έκανε; έβαζε ζητήματα όπως ανεργία, έλειψη επικοινωνίας μεταξύ των ανθρωπων στο “πρόγραμμά” του! γίατι αυτά τα ζητήματα να μπαίνουν έτσι με το “θα κατέβω εγώ για πρόεδρος, χαχα” αλλά κανένας δεν το βάζει σαν κριτική στους “επισημους” κομματικους υποψηφίους οι οποίοι τελικά και θα βγούν;

γιατι κανένας δεν φωνάζει για την ανεργία; και είμαι σίγουρη ότι αν γινόταν μια πορεία για περισσότερες θέσεις εργασίας ή ενάντια στην άυξηση του ορίου αφυπηρέτησης ο συγκεκριμένος εκφωνητής αλλά και όλη η παρέα του όχι μόνο δεν θα ερχόταν αλλά θα σαμπόταραν την πορεία με συνθήματα ότι “ε και τι να μας πούν και δεν αλλάζουν τα πράγματα..” αλλά τα θέλουμε να αλλάξουν γιατί λοιπόν να λέμε μόνο ότι “αν ήμουν εγώ πρόεδρος” και να μην ζητάμε απο τον κάθε πρόεδρο να κάνει κάτι που τελικά το θέλουν πολλοί κι όχι μόνο εγώ που ειμαι ξωτικό!

real radio και πάλι είμαι εκτός πραγματικότητας

Τελικά elf ή εξωγήινη, δεν ξέρω μπορεί να ειναι και το ίδιο. Πάντα είχα μια ιδέα ότι το ραδιόφωνο είναι το μόνο μέσο επικοινωνίας που μπορεί να γίνει και διαδραστικό, αν ο παραγωγός το θέλει. Παίρνεις τηλέφωνο, ζητάς τραγουδάκι ή ότι άλλο θέλεις. έτσι θέλουν να το κάνουν και στα κυπριακά ραδιοφωνα.

απο παιδάκι ποτέ δεν το έκανα. μου φαινόταν ηλίθιο να πάρω τηλ για να ζητήσω τραγούδι ή να κάνω αφιέρωση. θά ήθελα απλά να πώ καταπληκτικό τραγούδι ή κάτι αλλά πάλι δεν με γέμιζε κανένας σταθμός.

όταν μεγάλωσα έγινα φανατική ενός και μόνο σταθμού. rock 105,5 στην θεσσαλονίκη. μπορει να είναι λίγο αντιδραστικός σταθμός, όσον αφορά την πολιτική τοποθέτηση στα τεκτενόμενα της θεσσαλονίκης αλλά έχει καταπληκτικούς παραγωγούς και ωραία μουσική.

μετά βρέθηκα στην κύπρο. και δεν μπορούσα με τίποτα να βρώ ένα σταθμό που να μην παίζει λαικά, ποπάκια κι άλλα τέτοια που δεν μπορώ να τα ακούω με τίποτα. έτσι βρίκα μετά απο πολύ καιρό τον energy 107,6, τον οποίο το ραδιόφωνό μου πιάνει μόνο όταν του αρέσει. άκουγα κι εγώ και είχαν γέλοιο τα παιδιά. έστειλα και μια φορά για έναν διαγωνισμό, (φυσικά δεν κέρδισα τίποτα μόνο έχασα τα λεφτά μου) και μετά μου απάντησαν! τί ωραία διαδραστικότητα! νόμιζα πως μπορουσα να μοιραστώ την στιγμή του ξυπνήματός μου, αυτά που σκεφτόμουν όσο άκουγα τα τραγούδια και να έχω παρέα ακόύγωντας τον σταθμό! τί ουτοπία, τί αφέλεια.

προσπάθησα να ακούσω τον σταθμό καθημερινά, να μου αρέσει που ξυπνάω με ωραία μουσική και καλούς παραγωγούς. άλλη μια αφέλεια! τις καθημερινές λένε τα ζώδια, τις σχέσεις, με παράτησε δεν με παράτησε και τί κρίμα, αυτό γινεται γιατι έχουν μια γυναίκα παραγωγό ενώ όταν είναι μόνο άντρες λένε μαλακιούλες που τα ακούς με ευχαρίστηση, κοροιδεύουν ο ένας τον άλλο, μιλούν για την “επικαιρότητα” ή την ιστορία της μουσικής. αλλά οι γυναίκες με τα ζώδια, τις σχέσεις κτλ. και δεν έχει καθόλου γέλιο.

σε τί κοινωνία ζούμε; οι γυναίκες να υποβιβάζουν τόσο τον εαυτό τους που να μην γίνονται έτσι λίγο αστείες αλλά να γίνονται στερεοτυπικές απο μόνες τους και μετά να λένε γίατι υπάρχουν τα στερεότυπα και μου φέρονται έτσι! (η συνέχεια σε άλλο ποστ)

και ακόμη μια αφέλεια: βρίσκω επιτέλους την εκπομπή εκείνη που μου είχε αρέσει στην αρχή. και μέσα στον ενθουσιασμό μου στέλνω μήνυμα ότι θα ήθελα πολύ να τους ακούω και καθημερινά. και μέσα στην (πανάκριβη) συνομιλία μας τους λέω για ποιά εκπομπή μιλάω ότι δεν μου αρέσει και τέλος η συνομηλία. και πάει η επαφή και πάει η διαδραστικότητα. μάλλον τους προσέβαλα. γιατί μάλλον παίζει να είναι γυναίκα του άλλου…

και μου τελειώνουν και τα λεφτά στο κινητό γιατί η διαδραστικότητα και η επαφή είναι εμπόριο. ποιος ξέρει πόσα λεφτά βγάζουν απο την διαδραστικότητα η οποία κοστίζει 60 λεπτά το μήνυμα! και σε προκαλούν να απαντήσεις. αχ βαχ κράχ.

γιατί να είναι έτσι ο κόσμος; κι εγώ τελικά η εκτός πραγματικότητας μερικές φορές γιατι δεν τα πιάνω να μην με πιάνουν κορόιδο; και γιατι να μην είναι όλοι φιλικοί και χαρούμενοι; πόσο ακόμη θα ζούμε σε αυτό το σύστημα;

σμρφ…