Σήμερα έκανα κάτι που σκεφτόμουν ότι ποτέ δεν θα το κάνω. Έσβησα ένα comment. Δέν ήθελα αρχικά να τα ελεγχω καθόλου για να μπορούν να γράφουν όλοι ότι θέλουν. Μέχρι που μου ήρθε ένα comment το οποίο δεν θα μπορούσα ποτέ να κρατήσω.
Πέρυσι δεν ξέρω πόσοι θυμάστε το γεγονός με τον blogger που είχε ανεβάσει κάτι φωτογραφίες και σχόλια για τον Μιχαλολιάκο (?) και τον ψάχναν για να του κάνουν μήνυση κτλ…
Το ποιός ήταν πραγματικά δεν φαινόταν πουθενά μέσα στο blog του. Οπότε και δεν τον βρίκαν αν δεν κάνω λάθος.
Συνεπώς ένας απο τους λόγους που τα blogs είναι διάσημα νομίζω είναι ότι μπορείς να γράψεις, να πείς και να ανεβάσεις ότι θέλεις χωρίς να χρησιμοποιήσεις την πραγματική σου ταυτότητα, μέσα απο την ανωνυμία του internet….
θα μου πείτε με όλους αυτούς τους νόμους για την παρακολούθηση δεν είναι δύσκολο να σε βρούν αν θέλουν αλλά πάλι να πώ την αλήθεια ούτε εγώ θα έφτιαχνα ένα blog αν έπρεπε να ξέρει ο κόσμος ποια είμαι.
Δεν έχω να κρύψω τίποτα ούτε να φοβηθώ. Αυτά που θέλω να πώ τα λέω και ενυπόγραφα σε πολλά άλλα blog και δημόσια κείμενα. Όμως εδώ είμαι ένα elf κι όποιος δεν το σέβεται του διαγράφω το comment.
Κι αυτός ήταν και είναι ο μόνος λόγος για να σβήσω ένα comment.
Αν κάποιος που ξέρει ποιος είμαι θέλει να με βρεί και να μου κάνει μια προσωπική ερώτηση ή να μου μιλήσει για κάποιον κοινό γνωστό, υπάρχουν χίλιοι άλλοι τρόποι να το κάνει. Δεν χρειάζεται να γινει μέσα απο το blog. Δεν είναι αυτός ο ρόλος του.
Ευχαριστώ
